Консультации воспитателей дошкольного образования © Ясли-сад №551 г.Минска

 

XX

Изменение размера шрифта

Все современные браузеры позволяют изменять размер шрифта на странице сайта путем изменeния масштаба

В большинстве случаев для изменения масштаба воспользуйтесь комбинацией клавиш "Ctrl и +" или "Ctrl и -"

Так же можете использовать комбинацию "Ctrl и скролл"

Дополнительная информация доступна по ссылке https://support.google.com/chrome/answer/96810?hl=ru

РусскийБеларускi

 

Управление по образованию
администрации Московского района г. Минска
ГОСУДАРСТВЕННОЕ УЧРЕЖДЕНИЕ ОБРАЗОВАНИЯ
"Ясли-сад №551 г. Минска"

 

 

статистика посещений

Яндекс.Метрика

индекс цитирования

индекс цитирования

 

 

 

 

Консультации воспитателей дошкольного образования


  Консультации на бел. языке

подробнее.../свернуть

Кансультацыя для выхавацеляў дашкольнай адукацыі.

Асаблівасці ўспрымання мастацкіх твораў малодшымі дашкольнікамі

Выхаванне і развіццё асобы дашкольніка пад уздзеяннем мастацкай літаратуры здзяйсняецца ў працэсе яе непасрэднага ўспрымання. Пры слуханні літаратурнага твора, у залежнасці ад яго зместу і мэтавай накіраванасці, у дзіцяці ўзнікаюць сімпатыі, спачуванне ці адмоўныя адносіны да герояў, іх учынкаў.

У склад кампанентаў эстэтычнага ўспрымання твора дзецьмі дашкольнага ўзросту ўваходзіць эмацыянальны водгук маленькага слухача, яго зацікаўленыя адносіны да герояў твораў, здольнасць да атрымання асалоды ад прыгожай, вобразнай і мілагучнай мовы, а таксама адчуванне дашкольнікамі магчымасці перанесці матывы таго ці іншага дзеяння героя на сябе, на свой невялікі рэальны жыццёвы вопыт. Успрыманне мастацкага тво-ра – гэта перш за ўсё работа розуму і сэрца, усіх духоўных сіл дашкольніка папаўненне яго невялікага жыццёвага вопыту .

Поспех арганізацыі і ажыццяўлення мастацка-маўленчай дзейнасці непасрэдна звязаны з падрыхтоўкай выхавальніка.

Час для змястоўных эмацыянальна-вобразных зносін з мастацтвам слова вызначаецца распарадкам дня і прыкладна складае да 10 хвілін у малодшым узросце.

Літаратурныя творы для ўспрымання падбіраюцца зыходзячы з развіццёвага патэнцыялу дзяцей, у адпаведнасці з тэматыкай, прапанаванай вучэбнай праграмай дашкольнай адукацыі, з літаратурным вопытам дзяцей. Паслядоўнасць чытання мастацкіх твораў выхавальнік вызначае самастойна, кіруючыся прынцыпамі чаргавання вершаваных і празаічных тэкстаў. Пры падборы і планаванні паслядоўнасці азнаямлення дзяцей з мастацкімі творамі выхавальніку важна кіравацца наяўнымі падзеямі (сезон, святы, памятныя даты), тэматычнымі цыкламі. Пры выбары літаратурных твораў для чытання дзецям важна ўлічваць інтарэсы выхаванцаў, іх праблемы, эмацыянальны стан. Чытанне твораў лепш праводзіць у нязмушаных абставінах, пры гэтым варта даць дзіцяці магчымасць выбраць для сябе зручную позу ўнепасрэднай блізкасці да педагога. Пажадана, каб слуханне твора для кожнага дзіцяці было добраахвотнае.

Падрыхтоўка педагога да чытання мастацкага тэксту ўключае папярэдняе чытанне твора ўслух, звычайную рабочую разбіўку тэксту, вызначэнне інтанацыйнай выразнасці, пры гэтым выхавальніку неабходна памятаць, што ў аснове азнаямлення дзяцей з творам мастацкай літаратуры і фальклору ляжыць сам працэс чытання і радасць дзіцяці ад адкрыцця пачутага слова, мелодыкі вершаў.

Працэс першапачатковай арыенціроўкі дзяцей у мастацкім творы падводзіць дашкольнікаў да больш усвядомленага ўспрымання твораў славеснага мастацтва.

Паколькі ад ўспрымання мастацкага твора залежыць яго далейшае разуменне і ўзнаўленне, то перад выхавальнікам дзіцячага сада стаіць задача садзейнічаць працэсу ўспрымання літаратуры дашкольнікамі.

Успрыманне з’яўляецца адным з асноўных кампанентаў мастацка-маўленчай дзейнасці. Яно ўяўляе сабой складаны працэс, які ўключае слуханне, уяўленне, усведамленне праслуханага і разуменне яго зместу. Дзеці дашкольнага ўзросту не ўмеюць самі чытаць кнігі. Яны іх толькі слухаюць. Падчас слухання літаратурнага твора ў свядомасці дзіцяці ўзнікаюць пэўныя ўяўленні, канкрэтныя вобразы, якія яно асэнсоўвае і аб’ядноўвае паміж сабой, што дапамагае яму больш дакладна ўсвядоміць і зразумець змест прачытанага.

Аб магчымасці дашкольнікаў глыбока ўспрымаць змест літаратурных твораў як мастацтва слова сведчаць псіхалагічныя даследванні Д. Б. Эльконіна, А. У. Запарожца, Л. І. Бажовіч, Л. С. Славінай. Псіхолагі адзначаюць, што характэрныя асаблівасці псіхікі, усведамлення і паводзін дзяцей дашкольнага ўзросту дазваляюць актыўна кіраваць працэсам ўспрымання мастацкага твора .

Акадэмік А.У. Запарожац адзначае, што актыўнае ўспрыманне мастацкага твора дашкольнікамі яскрава праяўляецца ў працэсе яго слухання. Калі твор зацікавіў дзяцей, то яны ўвесь час перапыняюць ход расказвання, уключаюцца самі ў падзеі, звяртаюцца да дарослага з пытаннямі, намагаюцца дапамагчы героям. «Дзіця не хоча і не ўмее займаць пазіцыю старонняга гледача ўсіх апісваемых у казцы падзей. Яно намагаецца ўключыцца ў іх ход, перайсці на бок той ці іншай асобы, намагаеццарэалізаваць мэты пазітыўнага персанажа не толькі ў думцы, але і дзейсна!»

Дашкольны ўзрост з’яўляецца перыядам актыўнага станаўлення ўспрымання мастацкіх твораў дзецьмі.

Успрыманне мастацкага твора малодшымі дашкольнікамі вызначаецца сваёй непасрэднасцю. Яны эмацыянальна ўспрымаюць падзеі, штоадбываюцца ў творы, актыўна перажываюць усё, што адбываецца з героем, нават з фантастычным, суперажываюць разам з ім. Іх вельмі радуе спрыяльны ход падзей, перамога дабра над злом (прыклад з вопыту работы.Праслухаўшы казку «Калабок», Уладзік Св. устае з месца, падыходзіць, заглядвае ў вочы і гаворыць: «Скажы, Мікалаеўна, што ліса не з’ела Калабка…». І вось тут я адказваю хлопчыку, што хоць і ліса праглынула Калабка, але ж ён пачаў у яе жываце спяваць сваю песеньку. Гэта лісе надакучыла і яна адкрыла шырока рот, а Калабок выкаціўся і далей пакаціўся па дарожцы. Але цяпер ён ужо быў больш уважлівы і хітрэйшы.)

Увага дзяцей у большай ступені звернута на саміх герояў твора. Дашкольнікаў цікавіць іх знешні выгляд, дзеянні, учынкі. Адной з характэрных асаблівасцей успрымання мастацкіх твораў малодшымі дашкольнікамі з’яўляецца імкненне да рытмічна-арганізаванага складу маўлення, гучных рыфмаў, дакладных рытмаў, выразнай інтанацыі. У гэтым узросце дзеці больш за ўсё любяць слухаць (і чытаць) вершаваныя творы.

На ўспрыманне твора настройвае ўступная гутарка, якая звычайна накіравана на зварот дзіцяці да свайго асабістага вопыту. Яе тэмай могуць стаць папярэднія назіранні дашкольніка за навакольнымі прадметамі і з’явамі.

У малодшым дашкольным узросце асаблівае значэнне, асаблівую пабуджальную сілу ў мастацка-маўленчай дзейнасці мае гульнёвы матыў.

Глыбокаму эмацыянальнаму ўспрыманню садзейнічае папярэдняе праслухоўванне музычных твораў, якія настройваюць дзіця на пэўны эстэтычна-эмацыянальны лад. Асабліва гэта датычыцца мастацкіх твораў аб жывой прыродзе.

Узмацняе эмацыянальнае ўздзеянне твора выяўленчы наглядны матэрыял (цацка, карціна, ілюстрацыя і інш.).

Для таго каб зацікавіць дзяцей, падрыхтаваць іх да ўспрымання тэксту, можна выкарыстоўваць і малыя фальклорныя жанры (загадкі). Яны выклікаюць у выхаванцаў пэўны эмацыянальны водгук і адпаведны настрой.

Усведамленне і асэнсаванне мастацкага твора пачынаецца з яго чытання. Дзіця ўспрымае твор цалкам у еднасці яго зместу і мастацкай формы. Адным з самых дзейсных сродкаў данясення да маленькіх слухачоў зместу твора з’яўляецца майстэрства яго выразнага расказвання або чытання. Важна прадумаць элементы артыстычнасці – міміку, жэсты, вызначыць тыя

месцы тэксту, якія неабходна будзе праскандзіраваць, праспяваць. Пры знаёмстве дзяцей з творам важна з’яўляцца не чытальнікам-дэкламатарам, а зацікаўленым удзельнікам.

Чытаць або раскзваць літаратурны твор варта не спяшаючыся, каб дзеці мелі магчымасць найбольш дакладна асэнсаваць яго змест, адчуць прыгажосць мовы.

У працэсе чытання або расказвання дашкольнікі павінны бачыць твар выхавальніка, яго артыкуляцыю, міміку, а не толькі чуць яго голас. Пры гэтым важна прытрымлівацца правіла: глядзець не толькі ў тэкст, але і ў твары дзяцей, сустракацца з імі вачамі, назіраючы за іх рэакцыяй.

Пры расказванні малых фальклорных жанраў важна стварыць такія ўмовы, пры якіх у малога паўстала б патрэба маўленчага ўзаемадзеяння з дарослым.

Пры чытанні некаторых пацешак можна мяняць імя дзеючага персанажа на імёны дзяцей з групы. Кожнае дзіця з нецярпеннем чакае, калі пра яго раскажуць, і ў той жа час з цікавасцю сочыць за тым, як расказваюць пра іншых дзяцей.

Знаёмячы дзяцей з народнымі казкамі, неабходна ўлічваць варыятыўнасць іх зместу. Для расказвання трэба падбіраць той варыянт, які максімальна адказвае магчымасцям успрымання дашкольнікаў.

У працэсе эмацыянальна-вобразных зносін важна кіраваца прынцыпам узаемадзеяння слова і нагляднасці.

Расказванне без нагляднага суправаджэння выкарыстоўваецца на занятках, прысвечаных паўтору знаёмых пацешак, песенек, казак, кароткіх апавяданняў.

Дзіця малодшага дашкольнага  ўзросту з задавальненнем разглядае кніжкі-малюнкі, яму даступна разуменне рэалістычнага і камічнага.

У пацешках, песеньках і вершах часам не ўсе словы зразумелыя малым. Гэтак жа, як зачыны, гукаперайманні, яны выконваюць у гэтых творах гукавую, дапаможную гульнёвую ролю, таму іх можна не тлумачыць.

Не зразумелыя словы тлумачацца перад чытаннем твора. Напрыклад, перад расказваннем казкі «Лісіца-хітрыца» можна паведаміць дзецям: «Я раскажу вам казку пра лісу, якая ўвесь час хітрыла, падманвала».

Каб дзеці адчулі паэтычную мову твора, зразумелі яго тэму і ідэю, мэтазгодна вяртацца да яго ўспрымання неаднаразова. Важна рыхтаваць дзяцей малодшага ўзросту да больш усвядомленага ўспрымання мастацкага слова. У сувязі з гэтым варта развіваць у дашкольнікаў здольнасць уважліва прыслухоўвацца да эмацыянальна-вобразнага зместу твора, уяўляць малюнкі, якія створаны пры дапамозе мастацкага твора, эмацыянальна адгукацца на апісаныя ў мастацкім творы жыццёвыя выпадкі, адчуваць выразнасць асобных слоў, праяўляць жаданне выказацца, актыўна адказваць на пытанні і задаваць іх.

Важна імкнуцца выклікаць у дашкольнікаў актыўнае ўспрыманне твора. Пасля першага расказвання казкі дзецям педагог дапамагае ім прыпомніць яго змест шляхам заданняў, накіраваных на выкананне імі пэўнага дзеяння, дагаворвання слоў, фраз, узнаўлення ўпадабаных урыўкаў мастацкага тэксту.

Не варта імкнуцца да абавязковага абмеркавання з дзецьмі мастацкага тэксту адразу пасля чытання. Абмеркаванне павінна насіць нязмушаны характар. Яно дарэчы пасля чытання, калі ў дзяцей узнікаюць пытанні і меркаванні адносна прачытанага.

Трэба з асобай увагай прадугледзець ход гутаркі, прадумаць пытанні, тонка кіраваць эмацыянальна-вобразнымі зносінамі. У працэсе зносін не даецца гатовай інфармацыі, гатовага адказу, толькіаказваецца дапамога ў яго пошуку, для чаго дзецям задаюцца навадныя пытанні, а не пытанні для інфармацыі, што пашырае свабоду творчай думкі дзіцяці.

У працэсе гутаркі пасля чытання мастацкага твора важна дапамагчы дзіцяці асэнсаваць і зразумець не толькі ўзаемасувязь развіцця сюжэтных ліній твора, але і глыбокі істотны жыццёвы сэнс, закладзены ў яго аўтаам, адчуць жыццё герояў, іх перажыванні. Таму неабходна прадумаць для гутаркі

пытанні, якія актывізуюць аналітычную і эмацыянальную рэакцыю дзяцей, вучаць іх суперажыванню і спагадзе.

Неабходна ажыццяўляць знаёмства дзяцей і з паэтычнымі творамі. Важна дапамагчы дзіцяці пранікнуць у мастацкі сэнс верша, атрымаць асалоду ад музыкі паэтычнага слова. На занятках трэба садзейнічаць запамінанню вершаваных радкоў. У далейшым, у вольны ад заняткаў час, у памяці дзяцей замацоўваюцца вершы, вывучаныя на занятках, ажыццяўляецца работа над выразнасцю іх чытання.Пры гэтым работа вядзецца з адным або некалькімі дзецьмі.

У дашкольнікаў важна фарміраваць уменне выразна і пранікнёна выконваць тэксты. Пры чытанні на памяць, пераказе, чытанні і пераказе па ролях неабходна фарміраваць навыкі выразнай перадачы зместу літаратурных твораў розных жанраў.

Дзецям малодшага дашкольнага ўзросту вершы для завучвання неабходна падбіраць такім чынам, каб яны маглі іх лёгка запомніць. Для таго каб дзіця запомніла верш, яму трэба пачуць яго не менш як 3-4 разы.

Таксама дашкольнікаў неабходна рыхтаваць да пераказу твора.

Вялікую ўвагу пытанням навучання дзяцей пераказванню надавала      А.А. Флёрына. Яна разглядвала пераказ як першы крок дзіцяці ў самастойным распавяданні, як творчую дзейнасць, якая ўзбагачае маўленне новымі спосабамі выразнасці.

Заняткі па пераказу літаратурных твораў праводзяцца ўжо з малошымі дзецьмі. Іх трэба рыхтаваць да самастойнага пераказвання, вучыць аднаўляць змест вядомых казак і кароткіх апавяданняў, браць удзел у сумесным з выхавальнікам пераказе.

Для пераказвання  падбіраюцца празаічныя творы – казкі, апавяданні, звязаныя з вопытам дзяцей, якія маюць выхаваўчае значэнне, якія ўяўляюць сабой узоры дзіцячай мастацкай літаратуры, творы з выразнай кампазіцыяй,

паслядоўнасцю дзеянняў. Яны павінны быць напісаны ўзорнай мовай з даступным дзецям слоўнікам без складаных граматычных форм, кароткімі, выразнамі фразамі. Пажадана, каб у творы былі дыялогі, якія спрыяюць фарміраванню выразнасці маўлення дзяцей. Гэтым умовам асабліва адпавядаюць народныя казкі, дзе багата дыялогаў, дзе ўвагу дзяцей прыцягваюць спецыяльныя народныя абоказачныя абароты (высока сядзіць, далёка глядзіць). Такім чынам, паўнацэнны выхаваўчы змест, даступнасць, выразная кампазіцыя, простая, але багатая мова, невялікі аб’ём – вось тыя патрабаванні, якія трэба ставіць да літаратурных твораў для пераказвання.

Дзяцей малодшага ўзросту на занятках па азнаямленню з мастацкай літаратурай неабходна вучыць сачыць за развіццём дзеяння ў казцы, апавяданні, спачуваць пазітыўным героям і паступова падводзіць іх да аднаўлення тэксту. Дзеці пераказваюць праслуханы твор, адказваючы на пытанні выхавальніка. Правільна пастаўленыя пытанні вызначаюць паўнату і паслядоўнасць перадачы дзецьмі прачытанага. Дзяцей таксама можна далучаць да сумеснага пераказу з выхавальнікам, заахвочваючы давымаўлення асобных слоў або сказаў пры паўторным расказванні казкі выхавальнікам.

Такім чынам, выхавальнік рыхтуе дзяцей да самастойнага пераказу. Мастацкая адукацыя дзяцей ажыццяўляецца не толькі ў працэсе заняткаў, але і ў вольны ад заняткаў час.

 

        СПІС ВЫКАРЫСТАНАЙ ЛІТАРАТУРЫ

 

  1. Дубініна, Дз. М. Мастацка-маўленчая дзейнасць у дзіцячым садзе: Дапам. для педагог. дашк. устаноў/ Дз. М. Дубініна, Н. С. Старжынская. – Мінск: Нар. асвета, 1999. – 103 с.
  2. Запорожец, А. В. Психология восприятия ребёнком-дошкольником литературного произведения. Избр. психол. труды: В 2 т. Т. 1. /А. В. Запорожец. – М., 1986. – с. 72-73.
  3. Марціновіч, Л. С. Сцяжынка/ Л. С. Марціновіч, Т. У. Юрэвіч, Л. У. Іўліева. – Мінск: Народная асвета, 1994. – 319 с.
  4. Вучэбная праграма дашкольнай адукацыі/ Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь. – Мінс: Нац. ін-т адукацыі, 2012.–416 с.
  5. Някрасава, Н. Дз. Дзеці і мір казак: дапаможнік для выхавацеляў дашк. устаноў: 2-е выд; перараб. і дап./Н. Дз. Някрасава, Р. В. Маісеенка. – Мінск: Зорны верасень, 2006 – 146 с.
  6. Рудзік, В. С. Планаванне работы па развіцці маўлення дашкольнікаў у вольны ад заняткаў час: дапаможнік для педагогаў устаноў, якія забяспечваюць атрыманне дашкольнай адукацыі/ В. С. Рудзік. – Мазыр: ТАА ВД «Белы Вецер», 2005. – 100 с.

 

 

 

 

 

Беларускі фальклор для дзяцей

(кансультацыя для бацькоў)

    Цяжка знайсці больш каштоўны матэрыял па далучэнні дашкольнікаў да беларускай нацыянальнай культуры, чым дзіцячы фальклор і народныя гульні.  Творы вуснай народнай творчасці змалку ўваходзяць у дзіцячае жыццё; на прыкладзе знаёмых вобразаў (кот, гусі, каза), праз нескладаныя сюжэты выхоўвае веру ў дабро, справядлівасць, раскрывае маральна-этычныя погляды беларусаў, дае магчымасць прывіць любоў і павагу да роднага слова.  Ужо сёння важна звярнуць увагу на выхаванне пачуцця патрыятызму, пазбаўленне комплексаў нацыянальнай прыніжанасці і нігілізму. Гэта задача набывае актуальнасць у наш час у сувязі з агрэсіўным наплывам масавай культуры і стратай прадстаўнікамі розных народаў духоўнай сувязі са сваёй нацыянальнай культурай.

    Спецыфічныя ўмовы двухмоўя патрабуюць асаблівай увагі да авалодання дзецьмі роднай беларускай мовай. Сітуацыя, калі дзеці адначасова чуюць і рускую, і беларускую мовы, садзейнічае аднолькаваму ўзроўню іх ўспрымання, разумення. Улічваючы гэтыя асаблівасці, неабходна, каб дзеці часцей чулі, разумелі, ведалі родную беларускую мову, каб авалоданне правільным беларускім маўленнем ажыццяўлялася ў працэсе арганізаванага навучання.  

      Вызначым мастацкія асаблівасці кожнага віда фальклорных твораў.

Калыханкі – асноўная задача –супакоіць дзіця мелодыкай, рытмам вершаваных строк, ціхім голасам, ласкавымі словамі. Часцей за ўсё – гэта калыханкі пра ката. Раней, перш чым пакласці дзіця ў ложак ці калыску, туды пускалі ката, каб ён забраў усе чары, а пакінуў толькі цяпло, дабро, прыязнасць.

Забаўлянкі, пацешкі– суправаджаюць пальчыкавыя гульні, гушканне, пацягванне, першыя крокі дзіця, супакойванне, кармленне.

Песні – адносяцца песні дарослых для дзяцей і тыя песні, што выконваюць самі дзеці. Праз песні атрымоўваюць пэўныя ўяўленні аб навакольным свеце, выхоўваецца павага да працы, асуджаецца лянота, абыякавасць. Займальнасць сюжэта, яго дынамічнасць, кампазіцыйная стройнасць спрыяюць вобразнаму мышленню, адначасова дапамагаюць засвоіць пэўныя гукі (прыпевы гой-гой-гой! Люлі-люлі)

Заклічкі – гэта зварот, заклік да сіл прыроды, з’явам, адухаўленне прыроды.

Дражнілкі – лаканічныя, невялікага памеру, высмейваюцца нейкія адмоўныя рысы чалавека ці жывел, дакладна перадаюць пэўную рысу характару.

Лічылкі – прысвечаны для ўстановы чароднасці ў гульнях, выбар вядучага.

Гульні– прасочваецца цесная сувязь з земляробствам, з бытам, з навакольнай прыродай; многія гульні заснаваны на перайманні рухаў, дзеянняў пры пэўных гаспадарчых працах. У некаторыя гульні арганічна ўваходзяць і іншыя творы дзіцячага фальклору – лічылкі, забаўлянкі, калыханкі.

Казкі – універсальны сродак народнай педагогікі; утрымліваюць жыццевы маральны вопыт, народную мудрасць, рыхтуюць дзяцей да самастойнага жыцця, вучаць адрозніваць добрае ад дрэннага. Казкі вабяць дзяцей цікавымі персанажамі, прыгодніцкімі дзеямі, чараўніцтвамі, сакавітасцю роднага слова. Казкі лепш расказваць, чым чытаць, расказваць пранікнене і цікава, гледзячы у вочы дзецям.

Загадкі – у сціслай і дакладнай форме падводзілі вынікі назіранняў за цэлымі групамі жыццевых з’яў, жывел, птушак, вызнаючы іх характэрныя асаблівасці; загадкі служаць разумоваму выхаванню.

Прыказкі – трапнае, лаканічнае, устойлівае народнае выслоўе павучальнага зместу, якое мае прамы і пераносны сэнс. У ёй выказваецца закончаная думка, якая дзякуючы шырокім абагульненням дае ацэнку з’яў, падзей, узаемаадносін паміж людзьмі.

Прымаўкі – характарызуецца незакончанасцю думкі, не мае абагульняючага значэння і выкарыстоўваецца найчасцей у канкрэтнай моўнай сітуацыі, можа быць зразумелай толькі ў кантэксце.

Прыказкі і прымаўкі надаюць мове выразнасць, яскравасць, вобразнасць, садзейнічаюць выхаванню высокіх маральных пачуццяў, перадаюць жыццёвы вопыт і маральна-практычную філасофію народа.

Літаратура:

  1. Каравайчык, Т.І. / Каб гучала мова дашкалят / Т.І. Каравайчык - Мазыр: Содействие,2010. – 85с.
  2. Лабанава, Г. Крынічнай вадой беларускія словы бруяць / Г. Лабанава // Пралеска. — 2011. — № 1. — С. 4—9.
  3. Хахлова Ж. Яе мы будзем шанаваць / Ж. Хахлова // Пралеска. - 2013. — № 12. — С. 44.

 

                                                         Васільева Наталля Пятроўна,

                                                             выхавацель дашкольнай адукацыі,

           вышэйшая

                                                            кваліфікацыйная катэгорыя

                           Тата, мама, давайце гуляць па-беларуску!

                         (кансультацыя для бацькоў)

Часцей за ўсе бывае так, дзіця ідзе ў першы клас, а не толькі не ведае беларускай мовы, але, нават, ніколі і не чула яе меладычнасці і чысціні. Бацькі з жахам садзяцца з сынам, або з дачкой рабіць дамашнюю работу па-беларускай мове і адчуваюць, што ахапіць неахопнае адразу не атрымліваецца. Згублены нейкі перыяд часу, калі можна было далучаць дзіця да роднай мовы яшчэ з маленства. Што рабіць? Плаціць грошы рэпетытарам, альбо ёсць іншы варыянт рашэння праблемы? Прапануем маладым бацькам некалькі парад паступовага знаёмства дзяцей дашкольнага ўзросту з роднай мовай.

         Па-першае, калі ваша дзіця наведвае дашкольную установу, то вы павінны ведаць, што існуюць заняткі на беларускай мове ў групах сярэдняга і старэйшага ўзросту. На іх рэалізуюцца задачы раздзела “Развіццё маўлення ” вучэбнай праграммы дашкольнай адукацыі. Назначаецца адзіны дзень маўлення па-беларуску, калі з раніцы і да вечара дзеці чуюць беларускую мову ў садку і самі спрабуюць на ёй размаўляць.  Акрамя таго, праводзяцца фальклорныя святы, напрыклад  “Свята ураджаю”, “Калядкі”, “Сустракаем вясну” і іншыя, на якіх дашкольнікаў знаёмяць з культурай беларускага народу, яго мовай, традыцыямі, абрадамі, рамёсламі. На гэтыя святы заўсёды запрашаюцца бацькі. Вось вам і першая ступень адукацыі маленькіх беларусаў.

         А далей бацькам трэба развіваць дзіця самастойна ў сям’і. З чаго пачаць? Пачніце з калыханак, чытання кніжак-малютак, прывітання на роднай мове.

          Затым звярніцеся да збораў ў садок у гульневай форме. “А давай апранацца па-беларуску!” – прапануйце малышу. І называйце яго адзенне: шкарпэткі, насоўка, кішэнька, каўнерык, гузікі, боцікі і г.д. Праз некалькі дзён ваша дзіця без памылак будзе знаходзіць адпаведную рэч, а потым і само назаве яе па-беларуску.

         На кухне няхай маці пазаве дачушку гатаваць ежу па-беларуску. Назвы садавіны, гародніны, электрапрыбораў дзеці запомняць хутка і з задавальненнем будуць ужываць іх у размове з іншымі людзьмі. Тым часам тата, займаючыся рамонтам кватэры, разам з сынам разбіраюцца, якія патрэбны цвікі, гаечныя ключы, дошкі, шпалеры і іншае.

         Ідучы па вуліцы з маленькім грамадзянінам Беларусі, раскажыце яму аб помніках архітэктуры вашай вёскі, назавіце па-беларуску назвы крамаў, транспарту, дрэвы ў парку, хатніх і дзікіх жывёл. Не трэба навязваць малышу размову, калі ён змарыўся, хоча адпачыць або пагуляць. Рухайцеся паступова, але ўпарта і тады, калі ваша дзіця пойдзе у школу, вы ўбачыце, што нездарма бавілі  з ім час, далучаючы яго да роднай мовы.

         Лічыце, гэта займае шмат часу, ці патрабуе дадатковых ведаў? Не? Тады, не адкладаючы, бярэмся за работу і добрых вам з дзіцем гульняў па-беларуску.

 Літаратура:

  1. Каравайчык, Т.І. / Каб гучала мова дашкалят / Т.І. Каравайчык - Мазыр: Содействие,2010. – 85с.
  2. Лабанава, Г. Крынічнай вадой беларускія словы бруяць / Г. Лабанава // Пралеска. — 2011. — № 1. — С. 4—9.

 

                                                         Грыб Людміла Уладзіміраўна,

                                                             выхавацель дашкольнай адукацыі,

                                    вышэйшая

                                                                 кваліфікацыйная катэгорыя

 

Размаўляй па-беларуску!

Мова... Наша родная мова... Колькі мілагучнасці, таемнасці ў гэтым слове. Залатыя лісцікі на дрэвах, кожная птушка, кожная кветка і, канешне, чалавек — усе маюць сваю мову.

Сапраўды, чалавечую мову нельга параўнаць з мовай птушак, жывёл, раслін. Яна з'яўляецца больш прыгожай, мілагучнай, дзякуючы ей людзі размаўляюць, вучацца, дасягаюць сваей мэты. Роднае слова з’яўляецца адным з самых вялікіх здабыткаў кожнага народа. Яго з пашанай называюць люстэркам культуры і формай яе існавання. Родная мова з’яўляецца формай існавання і захавання народных традыцый, звычаяў, духоўных скарбаў, спосабам і сродкам развіцця нацыянальнай культуры.

Вельмі важна навучыць дзяцей з павагай ставіцца да беларускай мовы, не саромецца на ёй размаўляць. Важна, каб дзеці ведалі і шанавалі гісторыю сваіх продкаў, родную прыроду. Адказнасць за гэта ляжыць на нас – педагогах і бацьках.

Каб гучала родная мова ў дзіцячым садзе, патрэбна на ёй размаўляць — і дарослым, і выхаванцам. У нашым  дзiцячым садку   кожны чацвер праводзiцца дзень беларускага маўлення. У гэты дзень усе размаўляюць па-беларуску. 

У вучэбнай  праграме дашкольнай адукацыі работа па фарміраванню беларускага маўлення з дашкольнікамі падзяляецца па ўзроставых групах, па напрамках работы:

 заняткi па развіццю беларускага маўлення;

 развіццё маўлення ў працэсе штодзённых узаемаадносінаў выхавальніка з дзецьмі ў розных відах дзейнасці;

 самастойная маўленчая дзейнасць дзяцей;

Вучэбная праграма рэкамендуе таксама пералік лепшых класічных мастацкіх і фальклорных твораў і дакладна акрэслівае задачы па азнаямленню з імі дзяцей розных узроставых груп (пачынаючы з 1-й малодшай):

 беларускімі народнымі песенькамі і пацешкамі;

 беларускімі народнымі казкамі;

 творамі беларускіх паэтаў і пісьменнікаў;

 беларускімі народнымі гульнямі.

Нельга вывучыць родную мову пад прымусам, яна павінна ўвайсці ў сэрца і думкі дзяцей непрыкметна, лёгка. А для гэтага нам усім неабходна спалучаць разнастайныя формы работы, якія б не прымушалі дзіця “завучыць”, а падштурхнулі да свядомага жадання запомніць новае слова, яскравы паэтычны радок, падзяліцца радасцю свайго адкрыцця з сябрамі, бацькамі.

Паважаныя бацькі! Давайце дапаможам нашым дзецям авалодаць беларускай мовай. Будзем выхоўваць дзяцей добрымі, разумнымі, дапытлівымі, церпялівымі і ўважлівымі да ўсяго. І адначасова абуджаць веру дзіцяці ў тое, што яно вырасце патрэбным на зямлі чалавекам.

Дапамажыце нам далучыць дзяцей да роднай, беларускай мовы!

Мая краіна - Беларусь.

Якая прыгожая назва ў нашай краіны - Беларусь!

А яшчэ мы завём яе - Радзіма.

А яшчэ - Бацькаўшчына.

Радзіма - бо тут мы нарадзіліся, бо яна нам самая родная з усіх краін ва ўсім свеце.

Поле, лес, рэчка, возера, зямля, па якой мы ходзім, веска ці горад, у якім мы жывем, - гэта Радзіма.

Наша зямля завецца таксама Бацькаўшчына - бо яна засталася нам ад нашых бацькоў. А ім ад іх бацькоў - нашых дзядоў. І так - аж ад самых далекіх продкаў.

Найвялікшы скарб Беларусі - гэта людзі. 

Давайце разам паразважаем, як захапіць дзіця, каб яму захацелася вывучыць родную мову.
Пачынаем размаўляць па-беларуску!

ПАВАЖАНЫЯ БАЦЬКІ!

У нашай дашкольнай установе

Пятніца – беларускамоўны дзень.

Просім вас у гэты дзень размаўляць з дзецьмі і дарослымi  на беларускай мове!!!

Рэкамендацыі для бацькоў.

Калі ў дзяцінстве дзіця адчуваў пачуццё жалю да іншага чалавека, радасць ад добрага ўчынку, гонар за сваіх бацькоў, захапленне ад судотыку з выдатным подзвігам, ён набыў эмацыйны вопыт. Тым самым будуць пабудаваны шляху для асацыяцый эмацыйнага характару, а гэта з'яўляецца асновай, падмуркам больш глыбокіх пачуццяў, умовай паўнавартаснага развіцця чалавека.

Выхаванне маленькага патрыёта пачынаецца з самага блізкага для яго - роднай хаты, вуліцы, дзе ён жыве, дзіцячага саду.

Звяртайце ўвагу дзіцяці на прыгажосць роднага горада

У час прагулкі раскажыце, што знаходзіцца на вашай вуліцы, пагаворыце пра значэнне кожнага аб'екта.

Дайце ўяўленне аб рабоце грамадскіх устаноў: пошты, крамы, бібліятэкі і г.д. Паназірайце за працай супрацоўнікаў гэтых устаноў, адзначце каштоўнасць іх працы.

Разам з дзіцем прымайце ўдзел у працы па добраўпарадкаванні і азеляненні свайго двара.

Пашырайце уласны кругагляд

Вучыце дзіцяці правільна ацэньваць свае ўчынкі і ўчынкі іншых людзей.

Чытайце яму кнігі пра радзіму, яе героях, пра традыцыі, культуры свайго народа.

 Заахвочвайце дзіцяці за імкненне падтрымліваць парадак, прыкладныя паводзіны ў грамадскіх месцах.

Пачынаем размаўляць па-беларуску!

Ветлівасць

Ветлівымі словамі дарослыя і дзеці карыстаюцца амаль штодня. Давайце праверым свае веды і пакажам прыклад ветлівых паводзін дзецям:

Дзякуем

Сардэчна дзякую! Я ўдзячны (удзячна) Вам! Дзякуй за дапамогу! Дзякуй за ўсё!

Просім прабачэння

Прабачце, калі ласка! Я прашу прабачэння! Вельмі шкадую, што нарабіў Вам клопату. Не сярдуйце, так атрымалася. Даруйце, мне вельмі непрыемна.

Радуемся

Вельмі добра! Цудоўна! Выдатна! Вось здорава! Якое шчасце! Вось гэта навіна! Мне вельмі прыемна! Я задаволены (задаволена)! Вы мяне ўзрадавалі! Мне гэта даспадобы! Гэта самая шчаслівая хвіліна ў маім жыцці! Я вельмі рады (рада)!

Жадаем

Жадаю шчасця! Каб Вы здаровы былі і радаваліся! Хай Вас Бог беражэ! Хай Вам шчасціць! Хай будуць здаровы Вашы родныя! Расці дужы (дужая) ды вялікі (вялікая)! Хай здзейсняцца ўсе спадзяванні! Бывайце здаровы, жывіце багата! Добрай дарогі! Хай усё будзе добра! Хай Вам лёс не здрадзіць!

Імёны

Для бацькоў імя сына ці дачкі — самае пяшчотнае і мілагучнае. Кожнае дзіця любіць, каб да яго звярталіся неяк асабліва. Камусьці падабаюцца памяншальныя ласкавыя формы імя, камусьці — толькі поўныя. Дзецям будзе цікава на некалькі хвілін акунуцца ў мінулае нашай краіны і даведацца, якія імёны існавалі раней на Беларусі.


  Безопасное поведение на улице

подробнее.../свернуть

     Вот и подрос ваш малыш, стал взрослее, любозна­тельнее, его жизненный опыт обогатился, он сделался самостоятельнее. Но ваш авторитет ничуть не умень­шился. Так что вы остаетесь для него верным помощ­ником в воспитании культурного поведения на улице и в общественном транспорте. Зная индивидуальные чер­ты своего ребенка (анатомию, физиологию, нервную систему, интеллект, темперамент), продолжайте помо­гать ему постигать науку уважения к улице: настойчи­во, но не навязчиво, систематически и терпеливо.

      Воспитывайте у ребенка привычку быть внимательным на улице, осторожным и осмотрительным.

      На прогулке, по дороге в детсад и домой закреп­ляйте знания, полученные ранее, чаще задавайте ему проблемные вопросы, беседуйте с ним, обращайте вни­мание на свои действия (почему вы остановились пе­ред переходом, почему именно в этом месте).

      Ваш ребенок уже знает и должен строго выполнять определенные правила.

   * Ходить по тротуару следует с правой стороны.

   * Прежде чем перейти дорогу, надо убедиться, что транспорта нет, посмотрев налево и направо, затем можно двигаться, предварительно снова посмотрев в обе стороны.

   * Переходить дорогу полагается только шагом,

   * Необходимо подчиняться сигналу светофора.

   * В транспорте нужно вести себя спокойно, разгова­ривать тихо, держаться за руку взрослого (и поручень), чтобы не упасть.

   * Нельзя высовываться из окна автобуса, троллейбу­са, высовывать в окно руки.

   * Входить в транспорт и выходить из него можно, толь­ко когда он стоит.

   * Играть можно только во дворе.

     Наблюдайте за ситуациями на улице, дороге, во дво­ре, за пешеходами и транспортом, светофором и обяза­тельно обсуждайте увиденное с ребенком. Пусть он по пути домой споет вам песню или расскажет стихотво­рение, а потом нарисует то, что видел. Почитайте ему подходящее художественное произведение и обязатель­но побеседуйте о прочитанном.

    Только ваша культура поведения, строгое выполнение правил движения, терпение и ответственность за жизнь и здоровье ребенка поможет нам вместе воспитать у него навыки и привычку безопасного поведения на улице.

Литература:

Желобович,  Е Нет ни дня без соблюдения правил дорожного движения. / Елена Желобкович, Владимир Листратенко // Здаровы лад жыцця. - 2012. - N 12. - С. 43-46.

Подготовила: воспитатель дошкольного образования высшей квалификационной категории Юрча Т.М.


  Игры, развивающие речь

подробнее.../свернуть

  Родная речь входит в жизнь ребенка буквально с первых мгновений его жизни. Новорожденный обладает повышенной восприимчивостью к звучащей речи, которая сохраняется на протяжении всего дошкольного возраста. К 2 годам ребенок различает все звуки родного языка и учится правильно произносить их, активно осваивая артикуляцию русского языка. Для того, чтобы этот процесс интенсивно продолжался, обязательно нужно вводить занятия по развитию речи.

  Занятия с детьми среднего дошкольного возраста ориентированы на воспитание звукового восприятия, их учат вслушиваться в звучание слова, обращать внимание на отдельные звуки в словах, находить в разных словах сходные звуки.

  Детей старшего дошкольного возраста учат вести звуковой анализ слова, определять, какие звуки слышны в нем, выделять их, определять количество звуков, их последовательность, слышать ударение, вычленять слоги. Обучение ориентации в звуковом составе слова подготавливает ребенка к усвоению грамоты и письма, являясь одним из важных этапов подготовки к школе.

Малышам очень нравится повторять слова.

  Поиграйте с ними в «Эхо», эта игра научит их различать и правильно произносить звуки. Попросите малыша отойти в противоположный конец комнаты и стать к вам спиной. Произносите разные слова, то негромко, то громко и отчетливо. Ребенок должен повторять за вами слова, соответственно то тихо, то громко и четко.

  Поменяйтесь с ним ролями – пусть теперь он произносит слова, а вы будете изображать эхо.

  Для того, чтобы у ребенка был достаточный словарный запас, нужно постоянно с ним заниматься, читать книжки, смотреть вместе мультфильмы, поясняя, что происходит на экране. Кроме этого рекомендуется проводить специальные небольшие занятия, развивающие речь и обогащающие словарный запас.

  Возьмите любую игрушку или картинку с изображением какого-нибудь животного. Рассмотрите ее внимательно вместе с ребенком. Задайте ему вопросы: «Кто это?» (Мишка.) Как еще можно назвать это животное? (Медведь, медвежонок, Косолапый, Топтыгин). Что он делает? (Стоит, смотрит, сидит, лежит, слушает, видит…) Какой это мишка? (белый, черный, пушистый, мягкий, добрый, красивый…). Затем повторите все использованные слова, еще раз рассказав ребенку об игрушке: «Этот медвежонок белый, пушистый и красивый. Мишка стоит, смотрит, слушает, все видит, все понимает. Возьмешь Косолапого к себе в постельку?».

  Деткам от трех лет очень нравится такая игра, которая учит их правильно определять звуки в словах. Для игры вам понадобятся предметные картинки, которые вам нужно будет подобрать заранее. На картинках должны быть изображены предметы, в названиях которых первый звук повторял бы последний звук предыдущего названия. Например: карандаш – шарик – кошка – апельсин – нос – слон – небо – очки – игла – ананас – сахар – рот – топор … и т.д. Предложите ребенку разложить картинки цепочкой, одна за другой так, чтобы название каждой последующей картинки начиналось со звука, которым закончилось название предыдущей. Выкладывая картинки в цепочку, пусть он произносит название каждой. Затем, когда цепочка будет готова, назовет картинки по очереди.

   Ребятишек постарше нужно учить выделять слоги в словах. Скажите ребенку, что слова можно мерить шагами. Произнося слово «жук», одновременно сделайте один шаг. При словах «шар», «лук» пусть ребенок тоже сделает по шагу. Прокомментируйте ситуацию: «Это коротенькие слова, на один шаг. Попробуем другие!» и начните шагать, одновременно произнося другие слова. На каждый слог – по шагу. Пусть ребенок поможет вам, придумает новые слова на 2, 3, 4 шага-слога. Эта игра очень хорошо вырабатывает в ребенке интуитивное умение делить слова на слоги.

Это умение можно закрепить игрой во «Вкусные слова».

  Начиная игру, скажите, что сегодня вы будете отмечать день рождения любимой куклы, любимого мишки или любой другой значимой для ребенка игрушки. Предложите ребенку выбрать угощение для гостей. Но, выбирая угощения, нужно отобрать только те, названия которых состоят из двух или трех слогов (шагов). Пусть ребенок перечислит такие сладости.

Двухсложные слова: тортик, вафли, халва, пирог, сахар, банан.

Трехсложные слова: конфеты, варенье, шоколад, печенье.

 Пусть малыш объяснит, почему такие угощения как «пирожное» или «мороженое» нельзя поставить на праздничный стол.

На прогулке играйте с ребенком в несложные, но такие полезные развивающие игры!

Просто гуляя, предложите ребенку осмотреться, отыскать вокруг себя и назвать то, что имеет в названии

-  один слог (шаг): двор, мяч, дом, парк;

- две части: забор, кусты, небо, песок; три части: качели, деревья и т.д.

  Для обогащения словарного запаса играйте в игру «Назови меня, назови себя». Эта игра нравится всем детям, даже очень маленьким дошкольникам.

  Если вы играете с ребенком вдвоем, то начните ее, назвавшись одним из окружающих предметов, например: «Я – дерево». Ребенок должен назвать вас новым именем и назвать себя другим, тоже подсмотренным вокруг: «Ты – дерево, а я - машина». Снова ход переходит к вам: «Ты – машина, а я - облако» и так далее.

  Если в игре есть еще участники, то она становится более интересной, развивающей еще и внимание и память. Следующий участник должен назвать новые имена всех предыдущих участников, а потом придумать свое.

  Занимайтесь со своими детьми играя, поверьте, эффект от таких несложных игр превзойдет все ожидания, и в школу ваше чадо пойдет во всеоружии.

 Литература:
  Старжинская, Н.С. Учим детей рассказывать : пособие для педагогов дошкольных учреждений / Н. С. Старжинская, Д. Н. Дубинина, Е. С. Белько ; ред. Н. С. Старжинская. - Минск : Адукацыя i выхаванне, 2003. - 144 с.
   Старжинская, Н.С.  Весёлые игры для развития речи : учебное наглядное пособие для педагогов учреждений, обеспечивающих получение дошкольного образования / Н. С. Старжинская. - Минск : НИО, 2010. - 60 с.

 Подготовила: воспитатель дошкольного образования высшей квалификационной категории Гриб Л.А.

 


  Вы спрашиваете - мы отвечаем

подробнее.../свернуть

1. Нужно ли беседовать с ребенком на тему «Школа»?

- Даже при наличии у ребенка необходимого запаса знаний, навыков, умений, уровня интеллектуального, волевого развития, ему трудно будет учиться, если нет необходимой готовности к социальной позиции школьника. Положительное отношение к школе включает как интеллектуальные, так и эмоционально-волевые компоненты, стремление занять социальное положение: стать школьником. Не только понять, но и принять важность школьного обучения, уважения учителя, товарищей по школе.    

       РОДИТЕЛЯМ важно знать уровень сформированного у ре­бенка положительного отношения к школе, чтобы определить путь формирования его интереса к ней. Соз­нательное отношение к школе связано с расширением и углублением представлений об учебной деятельно­сти, с созданием эмоционального отношения. Сообщаемый детям материал о школе должен быть не только понят, но и прочувствован, пережит ими. Рас­скажите о своих любимых учителях, прочтите рассказы о школе, посмотрите фильм. Это будет активизировать сознание ребенка, создаст положительную установку на учебу в школе.

2. Насколько важна физическая готовность ребенка к обучению в школе? 

- Обучение в школе потребует от ребенка большой физической нагрузки, способности управлять своими движениями, телом. Нередко, именно из-за недоста­точности физического развития, физических качеств некоторые дети отстают в учении. Важно развить у ребенка ловкость, координированность, гибкость, силу, выносливость. Последнее качество является важной характеристикой физического развития и тесно связано с работоспособностью, так необходимой для достижения успеха в учебной деятельности, Из-за недостаточности развития "мышц ловких" у ребенка возникают описки, пропуски букв.

3.Почему ребенку трудно управлять своим поведением?

- Ребенку в 6 лет трудно управлять своим поведением, потому что у него еще недостаточно развита воля. Произвольным, т, е. управляемым, должно быть не только внешнее поведение, но и умственная деятель­ность ребенка: внимание, память, мышление.

     Ребенку необходимо уметь наблюдать, слушать, запо­минать, добиваться решения поставленной учителем задачи. Для развития у дошкольника воли необходимо помочь ему устанавливать отношения между целью действий и их мотивами.

 4.  В чем различие взаимоотношений в системе "ребе­нок — педагог" в детском саду и школе? 

- При поступлении в школу у ребенка изменяется систе­ма отношений в межличностном общении. Отношения становятся более деловыми, тогда как в детском саду они были более эмоциональными, личностными и ин­дивидуальными. В школе ребенок оценивается по вы­полненным делам. Важно постепенно готовить ребенка к системе новых отношений в школе.

5. Какие советы вы можете дать по воспитанию "чув­ства долга" у ребенка дошкольного возраста? 

- Надо иметь в виду, что в понятии "чувство долга" главное не "долг", а "чувство". А чувство воспитывает­ся не окриком: "Ты должен... сделать!". Чувство не возникает по приказу. Чувство может возникнуть в от­вет на наше чувство, на нашу любовь и понимание.

6. Почему не все дети одинаково овладевают чтени­ем, письмом? Ведь со всеми в равной степени занимаются воспитатели, а в шко­ле их учит один и тот же учитель? 

- Навыки чтения и письма не у всех детей одинаково быстро формируются. Причин этому много, но глав­ная — у ребенка недостаточно развита речь, фонемати­ческий слух в частности. К концу дошкольного возрас­та ребенок должен уметь производить звуковой анализ слов. Научить его можно, используя интересные игры, например, разрезать полоски бумаги разного цвета и размера и с помощью их учить ребенка строить модель слова. Тогда ребенок как бы "увидит" речь. Важно, чтобы он рассказывал, что делает. Полезно подобрать занимательный материал: ребусы, лото, картинки, по которым можно последовательно расска­зать об изображенном. Развивая речь ребенка, важно вспомнить нелепицы, перевертыши, небылицы. Их очень любят дети. Они значительно совер­шенствуют речь ребенка, которая в старшем дошколь­ном возрасте становится основой перестройки психи­ческих процессов, орудием мышления.

 Литература:

  1. Агапова, И.Ю. Подготовка детей к школе [Текст] / И. Ю. Агапова, В. П. Чеховская // Начальная школа. - 2004. - N3. - С. 19-21 .
  2. Петроченко, Г.Г.  Развитие детей 6-7 лет и подготовка их к школе : [учебное пособие для вузов] / Г. Г. Петроченко. - 2-е изд., перераб. и доп. - Минск : Вышэйшая школа, 1982. - 240 с.

 Подготовила: заместитель заведующего по основной деятельности Леончик В.В.

 


  Как готовить ребёнка к предстоящему обучению в школе?

подробнее.../свернуть

Эти советы адресованы и тем, чьи дети посещают детский сад.

  Прежде всего, создайте у себя дома условия, способствующие нормальному росту, развитию и укреплению здоровья детей. Чёткое и строгое выполнение режима дня приучает ребёнка к определённому распорядку: в одно и то же время ложиться спать, просыпаться, принимать пищу, играть, заниматься. При достаточной продолжительности ночного и дневного (в сумме примерно 12 часов) дети не утомляются, с удовольствием не только играют и резвятся, но и занимаются – рисуют, вырезают, выполняют несложные работы по дому.

   Помните о пользе свежего воздуха – это подлинный элексир здоровья. Примерно половину времени бодрствования (т. е. около 6 часов) дети должны находиться в состоянии активной деятельности. Известно, что наибольшую пользу приносят совместные с родителями занятия. Пусть прочно войдут в уклад жизни вашей семьи утренняя зарядка, лыжные и пешеходные прогулки, экскурсии, походы, посильный физический труд, купание в реке. Не забывайте и о закаливании: оно надёжно повышает сопротивляемость детского организма. Сколько радости доставит это вам и вашим детям! Затраты энергии на активный рост и большую двигательную активность полностью компенсируются только полноценным и регулярным питанием.

  Важным показателем готовности ребёнка к школьному обучению является развитие тонкой моторики, двигательных навыков кисти. Чем больше и разнообразнее работа кисти, тем лучше и быстрее совершенствуются её движения.

  При подготовке ребёнка к школе важнее не учить его писать, а создавать условия для развития мелких мышц руки. Какими же способами можно тренировать детскую руку?

Существует много игр и упражнений по развитию моторики.

-Лепка из глины и пластилина. Это очень полезно, причём лепить можно не только из пластилина и глины. Если во дворе зима – что может быть лучше снежной бабы или игр в снежки. А летом можно соорудить сказочный замок из песка или мелких камешков.

-Рисование или раскрашивание картинок – любимое занятие дошкольников. Обратить внимание надо на рисунки детей. Разнообразны ли они? Если мальчик рисует только машины и самолёты, а девочка похожих друг на друга кукол, то это вряд ли положительно повлияет на развитие образного мышления ребёнка. Родителям и воспитателям необходимо разнообразить тематику рисунков, обратить внимание на основные детали, без которых рисунок становится искажённым.

-Изготовление поделок из бумаги. Например, выполнение аппликаций. Ребёнку нужно уметь пользоваться ножницами и клеем.

-Изготовление поделок из природного материала: шишек, желудей, соломы и других доступных материалов.

-Конструирование.

-Застёгивание и расстёгивание пуговиц, кнопок, крючков.

-Завязывание и развязывание лент, шнурков, узелков на верёвке.

-Нанизывание бус и пуговиц. Летом можно сделать бусы из рябины, орешков. Семян тыквы и огурцов, мелких плодов и т. д.

Плетение косичек из ниток, венков из цветов.

Все виды ручного творчества: для девочек – вязание, вышивание и т. д., для мальчиков – чеканка, выжигание, художественное выпиливание и т. д. Научить наших детей всему, что умеем сами!

-“Показ” стихотворения. Пусть ребёнок показывает руками всё, о чём говорится в стихотворении. Во-первых, так веселее, а значит, слова и смысл запомнятся лучше. Во-вторых, такой маленький спектакль поможет ребёнку лучше ориентироваться в пространстве и пользоваться руками.

-Теневой театр. Попросить малыша соединить большой и указательный пальцы, а остальные распустить веером. Чудо: на освещённой настольной лампой стене появится попугай. Если распрямить ладонь, а затем согнуть указательный палец и оттопырить мизинец, на стене появится собака.

-Игры в мяч, с кубиками, мозаикой.

   Ежедневно предлагайте детям такие занятия! Не спешите за ребёнка делать то, что он может и должен делать сам, пусть поначалу медленно, но самостоятельно.

   Если вам удалось организовать дома спортивный уголок и ребёнок может лазить по спортивной лестнице, подтягиваться на канате, кувыркаться на турнике, рука у него будет крепкой и твёрдой. Дайте своему ребёнку молоток, пилу, гвозди и смастерите вместе с ним нехитрую, но полезную поделку – рука ребёнка приобретёт уверенность и ловкость.

   При такой всесторонней тренировке школьные занятия будут для ребёнка не столь утомительными. Полезно проверить результаты кропотливой работы по формированию движения кисти. Для этого используйте тест “вырезание круга”, проведя его до начала тренировки и по её окончании.

   Все эти упражнения приносят тройную пользу ребёнку: во-первых, развивают его руки, подготавливая к овладению письмом, во-вторых, формируют у него художественный вкус, что полезно в любом возрасте, и в-третьих, хорошо развитая кисть руки “потянет” за собой развитие интеллекта.

   Если ребёнок трудно входит в контакт со сверстниками, чаще организуйте встречи с ними, сначала для игр, во время прогулок, а затем и для занятий и забав дома. Постепенно у ребёнка будет вырабатываться потребность в общении, а перед интересом к совместной деятельности отступят нерешительность и робость. Пользу принесут подвижные игры, если поручать ему “командные” роли, привлекайте его к труду и не забывайте одобрить его помощь.

   Ваш ребёнок непоседлив, охотно начинает любую игру, любое дело, но не доведя до конца, берётся за что-то новое. Он не умеет найти общий язык со сверстниками в играх, так как претендует на положение лидера и не может подчиниться правилам игры. Ребёнок не терпелив, без стеснения перебивает взрослых, не выслушивает объяснения. Такого нужно настойчиво приучать вести себя в соответствии с той или иной ситуацией, научить хорошо и до конца выполнять задания. Иначе он просто не сможет войти в ритм школьной жизни, будет отнесён к числу “неуправляемых” детей и нарушителей порядка.

   На пороге школы едва ли не самое главное – научить ребёнка самостоятельности. Ведь малышу придётся выполнять одно задание за другим, принимать решения, выстраивать личные отношения с одноклассниками и с учителем, а значит, и нести ответственность.

  В обучающем азарте не забывайте, что ваш ребёнок пока ещё дошкольного возраста и потому не пытайтесь усадить его за стол и по 45 минут “проходить” с ним предметы.

  Ваша задача – лишь правильно оценить объём знаний и навыков, которыми должен владеть будущий ученик.

Готовьте ребёнка к школе настойчиво, умно, соблюдая меру и такт. Тогда учение не будет мучением ни для ребёнка, ни для вас

Литература:

  1. Агапова, И.Ю. Подготовка детей к школе [Текст] / И. Ю. Агапова, В. П. Чеховская // Начальная школа. - 2004. - N3. - С. 19-21 .
  2. Петроченко, Г.Г.  Развитие детей 6-7 лет и подготовка их к школе : [учебное пособие для вузов] / Г. Г. Петроченко. - 2-е изд., перераб. и доп. - Минск : Вышэйшая школа, 1982. - 240 с.

 Подготовила: заместитель заведующего по основной деятельности Леончик В.В.

 

 

 

 

 


 


                                         

 

Телефон:  (017) 244 22 84, (017) 247 07 14

Адрес электронной почты: ddu551@minsk.edu.by

Регистрационное свидетельство №: 1141505741 от 24.11.2015г.

 

Школа это место, где шлифуют булыжники и губят алмазы.(Роберт Ингерсолл)